Perfil de JOMYUNGFighting Junki & IFotosBlogListasMás  |  Herramientas Ayuda |
|
22 septiembre Luv me Luv i am.วันนี้เปิดหน้านิยายมาแล้วเซ็งสุดชีวิต หงุดหงิดสุดกู่
ทำไมฉันต้องโดนด่าด้วย ก็คนจะทำแล้วจะทำไม ทั้งที่ตัวเองไม่ได้รู้เรื่องอะไร
ยังมาด่าเขาได้ว่าไร้จรรยาบรรณ เล่นเอาอารมณ์พุ่งปรี๊ดเลย
แล้วจะอยู่เฉยได้ยังไงก็ตอบกลับไปสิ แต่ว่ามันคงไม่กลับมาอ่านหรอก เรื่องนั้นช่างหัวมันไม่สนหรอก
แต่ว่าคนมากคันไม้คันมือนี่หว่า ใครล่ะจะอยากโดนด่าฝ่ายเดียว
แต่ว่าคนที่มาอ่านมาเห็นอาจจะมองว่าเรานิสัยไม่ดีเป็นนางมารร้ายก็ได้
จริงๆ แล้วก็เป็นคนแบบนี้นี่นา ถึงบางครั้งจะดูเหมือนดูดี แต่เรื่องที่ยอมไม่ได้ก็มีเหมือนกัน
ใครดีมาก็ดีตอบ ร้ายมาก็ร้ายไป มันก็สมควรแล้วไม่ใช่เหรอ?
ใครรับได้ก็รับไป รับไม่ได้ก็ช่าง ไม่แคร์ ไม่เคยเสแสร้งใส่ใครอยู่แล้ว
เฮ้อๆๆๆ
เจออย่างนี้แล้วไม่มีอารมณ์ทำอะไรเลย เบื่อ!
พูดถึงโปรเจ็คต่อเนื่องแบบบิ๊กเบิ้มดีกว่า
ตอนนี้ SOS2 ก้าวหน้าไปได้หนึ่งขั้น ซึ่งก็คือหนึ่งตอน อุบาทว์มาก
แต่ว่าปฏิญาณกับตัวเองแล้วว่าวันเสาร์จะได้สอง อาทิตย์อีกสอง แต่ไม่รู้จะกลายเป็นเหลวอีกหรือเปล่า
คิดว่าถ้าไม่มีอะไรมาทำให้เซ็งก็อาจจะได้ก็ได้ล่ะมั้ง เหอะๆ
ส่วนอีกโปรเจ็คนึงสนุกสนานน่าดู ไปได้เยอะแล้ว แต่ก็ยังเหลืออีกเยอะ (เหลืออีกสามในสี่มั้ง)
ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมโปรเจ็คที่จะต้องออกทีหลังถึงก้าวหน้ากว่าอันแรก
สับสนตัวเองจริงๆ แต่ถ้าพูดตามตรงแล้วคืออันแรกยังไม่มีที่ไปต่างหาก
ไม่รู้จะเริ่มจะยังไง ไม่เหมือนอันนั้นที่คิดไว้เยอะแล้ว
เอาเป็นว่าจะพยายามให้เสร็จเร็วๆ แล้วกัน ทุกอย่างมันจะได้ลงตัว ไม่ต้องมาห่วงหน้าพะวงหลังอย่างนี้อีก
ฝากบอกคนๆ นั้นด้วยนะ ถึงจะยังไม่เจอกัน แต่ก็คิดถึงนะ อยากเจอกันเร็วๆ จังเลย >3<
16 septiembre Lazy dayกรี๊ดกร๊าด... แล้วความขี้เกียจก็ทำพิษอีกแล้ว
ไหนบอกว่าจะขยันไง ฮือๆๆ ยังไม่ได้ทำอะไรเลยตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
เอาแต่นั่งหารูปมาทำแบนเนอร์ๆ แล้วสุดท้ายก็ไปเจอจุนกี แล้วกิเลสก็พุ่งขึ้นมาอีก
สเปซก็เลยกลับมาเป็นสีดำอีกครั้งพร้อมกับจุนกีที่น่ารัก
เฮ้อ...อย่างนี้จะรอดมั้ยเนี่ย อาทิตย์นึงก็ว่างอยู่ 2 วันเนี่ย
เมื่อไหร่จะได้เริ่มงานใหม่ โปรเจ็คเก่าที่เสร็จแล้ว ก็ยังไม่ได้เคลียร์ให้เรียบร้อย
อ๊ากกก...เอาตัวขี้เกียจออกไปนะ!!!
 ถึงคนที่ยังไม่เจอกัน คิดถึงจังเลย เมื่อไหร่จะเจอกันสักที...
15 septiembre One dayงานเก่าเสร็จแล้ว วะฮ่าๆๆ ความจริงมันเสร็จนานแล้วล่ะ
แต่ว่าโปรเจ็คใหม่ยังไม่ได้เริ่มเลย โฮๆ TOT
แต่พรุ่งนี้แหละต้องทำให้ได้ สัญญาๆ (กะตัวเอง)
วันนี้ด้วยความขี้เกียจ (มาทีไรต้องมีคำนี้ทุกที)
เลยไปเปิดสเปซไอ้ส้มแล้วก็อปรูปจากมันมาอัพของตัวเอง เหอะๆ
เลยมีรูปมาประดับเพิ่มอีกแล้ว>O<
เมื่อคืนได้คุยกะโย๊ะ ป้อ แล้วก็ตอยด้วย นัดไว้แล้วว่าจะเอาหนังสือไปแลก
เริ่มแผนการกำจัดหนังสือ เหอะๆ นี่กะว่าจะให้บีไปซื้อหนังสือโย๊ะเพื่อมาแลกกับตัวเองด้วยนะเนี่ย
เพราะว่ามีหนังสือของบีแล้ว ชั่วร้ายสุดๆ ไปเลย แต่บีจะทำหรือเปล่าน้า คิกๆ
เอาล่ะ สละความขี้เกียจทิ้งไว้ที่นี่แล้วเริ่มขยันดีกว่า 555
 แบร่~ บ๊ายบายความขี้เกียจ
จบด้วยข้อความเดิม
ถึงคนที่ยังไม่เจอกัน คิดถึงจังเลย เมื่อไหร่จะเจอกันสักที...
25 agosto Come backไม่ได้อัพมานานแสนนาน 3 เดือนแน่ะ เพราะไม่รู้จะอัพอะไรดี พูดง่ายๆ
ความจริงก็มีหลายวันที่อยากอัพนะ แต่ก็ขี้เกียจจนได้
แล้วพอตั้งใจว่าจะอัพจริงๆ ช่องที่มันให้กรอกข้อความดันไม่ขึ้นซะงั้น
พอผ่านวันนั้นไปก็ไม่อยากอัพแล้ว
ช่วงนี้ชีวิตราบเรียบมากๆ (แล้วมันเคยมีอะไรน่าตื่นเต้นหรือไง - -+)
แต่ว่าตั้งปณิธานกับตัวเองแล้วว่าจะแต่ง SOS ให้จบ ภายในเดือนนี้
ความจริงตั้งใจว่าจะต้องจบตั้งแต่ปลายเดือน มิถุนา แล้ว
แต่นี่มัน สิงหา เหอะๆ ก็คนมันขี้เกียจอะ แล้วเดือน กรกฎา ก็ไม่ได้แตะเลย ฮือๆ
คราวนี้แหละจะทำให้ได้ ว่าแต่นี่มันวันที่ 25 แล้วไม่ใช่เหรอ
หรือว่าจะดองกันอีกนะเนี่ย T^T
สู้ตาย!!!
ปล.ถึงคนที่ยังไม่เจอกัน คิดถึงจังเลย เมื่อไหร่จะเจอกันสักที...
19 mayo I'm Foolเพิ่งรู้วันนี้ว่าตัวเองโง่ขนาดไหน
ออกไปทำงานแต่เช้า ดันลืมมือถือไว้บ้าน
ไปถึงที่ทำงาน 8.15 เข้างาน 9 โมง ไม่มีใครมา ปิดไฟมืด
ลุ้นระทึก ตกลงวันเสาร์ต้องทำงานเปล่าวะ?
กะโทรไปถามหัวหน้า แต่ดันลืมมือถือไว้ที่บ้าน
10 โมง 15 แล้ว ทั้งแผนกไม่มีใครมาสักคน
ไปแผนกอื่นเจอพี่เอ cg1 ถามว่ามาทำงานวันนี้ด้วยเหรอ กรรมกู!
เดินไปถามพี่ลุ้ยให้แน่ใจ เสาร์มันต้องทำงานหรือเปล่า
พี่ลุ้ยบอกว่าไม่ต้อง ไว้สำหรับทำงานไม่ทัน หรือชดเชยวันลา อ้าว...เวร!
แล้วฉันมาทำไมเนี่ย เออช่างมันแล้วกันไหนๆ ก็มา ชดเชยวันพุธที่โดดไปเลยแล้วกัน
ตอนกลางวันได้กินข้าวกับพี่เอ เพราะไม่มีใครมา เหงาโครต
5 โมง เวลาพัก ตัดสินไม่พัก แล้วกัน
5 โมงครึ่ง พี่เก๋ใส่หมวกกันน็อคถือร่มมาบอกว่าวันเสาร์เลิก 5 โมงครึ่ง กะให้ขำ แต่มุขแป๊ก พี่แกเสียเซลฟ์
ไม่ค่อยอยากจะเชื่อพี่แกเลย อำเปล่าวะ? แต่เรื่องนี้คงไม่อำหรอกมั้ง?
เก็บของลงมาข้างล่าง ไม่มีใครเลย หรือว่าโดนอำจริง?
อยู่ป้ายรถเมล์รอแล้วรออีกก็ไม่มีใคร จนเจอพี่เอกับพี่เบียร์ค่อยใจชื้น
นั่งรถไปได้สักพัก นึกขึ้นได้ว่าลืมปิดแอร์หรือเปล่า เอาไงดีวะ?
นั่งมอไซค์กลับไป เพื่อความแน่ใจ กลัวโดนด่าวันจันทร์
เสียตังค์ไป 15 บาท ปรากฏว่าปิดแล้ว เสียตังค์ฟรีซะงั้น
แถมดันเจอพวกพี่เก๋หน้าบริษัทอีก ต้องแก้ตัวว่าลืมกุญแจบ้าน
นั่งรถกลับบ้านอีกรอบ เมารถอีกต่างหาก
<3 ถึงคนอยู่เชียงใหม่...สบายดีมั้ย?
<3 ถึงคนอยู่ออสเตรเลีย...รักษาสุขภาพด้วยนะ
<3 ถึงคนอยู่กรุงเทพ...อากาศมากๆ ล่ะสิ
<3 ถึงคนที่ยังไม่เจอกัน คิดถึงจังเลย เมื่อไหร่จะเจอกันสักที... 16 mayo วันแรก(?)วันนี้ต้องไปทำงานเป็นวันแรก
ตื่นตั้งแต่ 7 โมงครึ่ง ลุ้นน่าดูว่าจะไปทันรึเปล่า
แต่นั่งๆ รถอยู่ ป๊าก็โทรมาบอกว่าไม่ให้ไปทำงานซะงั้น
ให้โทรไปเลื่อนเขาว่าจะไปพรุ่งนี้ เพราะวันนี้เป็นวันพุธ
ปีนี้มันเป็นวันไม่ดี โลกาวินาศ เริ่มทำอะไรใหม่ๆ จะทำให้ล่มจมไปทั้งชีวิต
โอ้...มันช่างร้ายแรง ทั้งที่ตัวเองก็ไม่ได้คิดอะไรเลย
แถมพอไปถึงที่ทำงานแล้วยังสายไป 7 นาทีอีกต่างหาก -*- ทำงานวันแรกนะเนี่ย
ม้าก็เลยบอกให้โทรไปบอกเขาว่าไปไม่ได้ แม่ไม่สบาย
สรุปก็ต้องโทรไปบอกเขาอย่างนั้น ไม่ได้ทำงาน - -+ เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร
แต่ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้เขาจะถามอะไรบ้างน่ะสิ เตรียมหาข้อแก้ตัวก่อน เฮ้อๆ
<3 ถึงคนอยู่เชียงใหม่...กระโปรงตัวใหม่ไม่มีปัญหาใช่มั้ย
<3 ถึงคนอยู่ออสเตรเลีย...มีความสุขกับการทำงานรึเปล่า
<3 ถึงคนอยู่กรุงเทพ...โรงเรียนมันเงียบขนาดนั้นเลยเหรอ
<3 ถึงคนที่ยังไม่เจอกัน คิดถึงจังเลย เมื่อไหร่จะเจอกันสักที...
26 abril ลาก่อน
วันนี้ตื่นตั้งแต่ 7 โมงครึ่ง ทั้งที่ตั้งนาฬิกาไว้ 9 โมง เพราะว่าท้องมันปวด ไม่ต้องสงสัยเลยว่าปวดอะไร มันก็คือ....(คิดเอาเอง)
ตื่นมาก็อาบน้ำ แล้วก็มานั่งแต่นิยาย ได้เกือบๆ ตอน(เมทมันกลับมาก่อน ไม่มีสมาธิ ไม่รู้หายหัวไปไหนทั้งคืน)
รอป๊ามารับตอน 11 โมง เพราะวันนี้จะย้ายของจากหอกลับบ้าน
พอป๊ามาก็เริ่มขนของ แต่ว่ามันอลังการมากเลย ทำไมมันถึงได้เยอะอย่างนี้เนี่ย
ห้องก็อยู่ตั้งชั้น 4 สุดท้ายทางเดิน โอ้...พระเจ้ามันช่างใกล้อะไรเยี่ยงนี้ T[]T
หม่าม้าขนของ 3 รอบ เบ็ดเสร็จ เหมือนขึ้นบันได 12 ชั้น
เมทเดิน 2 รอบ 8 ชั้น
ป๊าเดิน 1 รอบ 4 ชั้น
ฉันเดิน 2 รอบ 8 ชั้น
สุดยอด! แล้วของก็ช่างหนักเหลือหลาย ปวดแขนไปหมด โดยเฉพาะไอ้ชีทเรียนนี่ย ทำเอาหลังแทบหัก T^T
พอออกมาแล้ว ดันโดนตำรวจเรียกอีก วันซวยหรืออย่างไร ร้อยวันพันปีไม่เคย
แล้วนั่นก็ทำให้ฉันรู้ว่า ป๊าเคยขับแท๊กซี่ เพราะว่าใบขับขี่เป็นรถสาธารณะ แล้วป๊าไม่ยอมเปลี่ยนเป็นส่วนบุคคล
คุยกับตำรวจอยู่นาน ไม่รู้เรื่องสักที พอม้าบอกให้เอาเงินให้ไปร้อยนึง ป๊าก็บอกเอา 50 พอ แล้วป๊าก็ลงไปจากรถ
คุยกันไม่เท่าไหร่ (ฉันแอบดูอยู่ 555) ก็หัวเราะกันคิกคัก ม้าเลยเล่าให้ฟังว่า
ต้องมีค่าน้ำให้ ตำรวจเขาพูดนานแล้ว อย่างจังหวัดที่เคยไปแล้วโดน ม้าให้ไป 40 เขายังทอนมา 20 บอกว่า แค่นี้ก็พอครับ ช่างทำไปได้ เป็นคนดีเสียจริง
ถ้าเป็นฉันคงจะบอกว่าร้อยนึงไม่พอ ขอ 500 แน่ๆ เพราะอะไรเอ่ย? ไม่ใช่เพราะจิตสำนึกหรอก ปิ๊งป่อง! เพราะงกนั่นเอง 555
หลังจากเคลียร์กับตำรวจแล้วก็แวะวัดไร่ขิง (ทางผ่านจากม.มาบ้าน)
ก็เลยไปหาข้าวกิน (ความจริงกินก๋วยเตี๋ยว มีเส้นอยู่กระจึ๋ง แบบคำเดียวหมด แต่ได้หมูเด้งแผ่นใหญ่ พอให้อภัย)
แล้วก็กินไอติมกะทิที่โคตรจะแพง ถ้วยละ 20 ทั้งที่เล็กนิดเดียว (แต่กินไม่หมด เพราะว่าตอนขนของกรอกน้ำไปเยอะ เสียเหงื่อๆ)
กินเสร็จก็แวะไปไหว้พระ แล้วก็เขย่าติ้ว ความจริงไม่ตั้งใจ แค่เห็นช้างสีทองแล้วมันสงสัย ม้าเลยบอกว่าให้ไปอ่านดูสิ ว่าเขาให้ทำยังไง (เพราะฟังม้าพูดแล้วไม่รู้เรื่อง 555)
ก็ไปนั่งอ่าน แล้วคนที่เขาเขย่าอยู่ก็หันมาถามฉันว่านี่มันเลขอะไร พอบอกไปเขาก็เลยยื่นให้เอง
ฉันก็จัดการ เรียกป๊ามาเขย่าก่อน เพราะจำได้ว่าป๊าชอบ หุหุ
พอป๊าเขย่าเสร็จก็เอามั่ง เขย่าๆ ปกติเวลาคนอื่นเขย่ามันจะทะลักออกมาจากระบอกทุกอัน แต่ว่าของฉันมันออกมาแค่อันเดียว อันเดียวจริงๆ
อันอื่นๆ ยื่นออกมาเท่ากันหมดเลย แล้วก็แทบจะไม่ขยับออกมาจากกระบอกเลย มันคือสิ่งมหัศจรรย์ จากการเขย่าติ้วครั้งแรก >O<
พอได้เลขแล้วก็ไปหาใบทำนาย โอ้...ว้าว...ดีชะมัดเลย เขาบอกว่าโชคดีเต็มๆ เอิ๊กๆ ดีใจ ^O^
กลับมาถึงบ้านขนของ ขนไปขนมาแล้วก็พบว่ามันมีส่วนเกิน
ป๊าไปยกถุงรองเท้าของใครมาก็ไม่รู้ถึงเบ้อเริ่ม พอดีว่าตอนย้ายของมีคนเขาจะย้ายเหมือนกัน แล้วสงสัยเอามาวางไว้ข้างๆ ป๊าเลยยกมาด้วย
พอม้าเปิดดู ปรากฏว่ามีแต่รองเท้าเน่าๆ 55 ม้ากะว่าให้ฉันเอาไปคืน เพราะต้องไปม.อีกวันอาทิตย์
แต่ฉันบอกว่าจะไปคืนใคร เพราะไม่รู้จักเขา แล้วเขาก็ไม่รู้จักเรา เพราะงั้นก็ถือว่าสูญแล้วกันนะ
อย่ามาแช่งกันนะได้โปรด ไม่ได้ตั้งใจเอามาจริงๆ
วันนี้ฝนตกด้วยล่ะ ฟ้าร้อง ฟ้าผ่าใหญ่จนต้องปิดคอม T^T แต่ก็ทำให้อากาศเย็นขึ้นมานิดนึง
<3 ถึงคนอยู่เชียงใหม่...ที่นั่นฝนตกรึเปล่า?
<3 ถึงคนอยู่ออสเตเลีย...ที่นั่นอากาศหนาวแค่ไหน?
<3 ถึงคนอยู่กรุงเทพ...ระวังเป็นหวัดนะ
<3 ถึงคนที่ยังไม่เจอกัน คิดถึงจังเลย เมื่อไหร่จะเจอกันสักที...
23 abril เข้าโรงแรม!!
เซ็งโคตรๆ พิมพ์จนเสร็จแล้ว แต่แม่ง error ยังไม่ได้เซฟไว้เลย กูจะบ้า!!! ขี้เกียจพิมพ์แล้วนะเฟ้ย!!
เอาเป็นว่าเซ็ง ไม่พิพม์แล้ว ไม่มีอารมณ์ จะบอกแค่ว่า
ไปนำเสนองานที่พารากอนมา เซ็งมากๆ (บล็อกนี้จะมีแต่คำว่าเซ็ง!!) ไม่ได้ทำอะไรเลย นั่งอยู่เฉยๆ เดินไปเดินมา ง่วงก็นอนไม่ได้
ได้นอนโรงแรมฟรีด้วย ไม่เคยเข้าโรงแรมมาก่อนเลยงงมากๆ สุดท้ายก็ทำเรื่องเป๋อๆ ไป 2 เรื่อง
เรื่องแรกคือเอาผ้าคลุมเตียงมาห่มนอน เพราะคิดว่าเป็นผ้าห่ม ทั้งที่คืนที่ 2 เมดเขาเอาไปเก็บในตู้เราก็ยังไปเอามันออกมาใช้ เพราะมันเก็บไปแค่เตียงเดียว ไม่รู้เหลืออีกเตียงไว้ทำซากอะไร พอคืนที่ 3 มันหายไปหมดเลย เลยคิดได้ว่ามันคงเป็นผ้าคลุมเตียง
ส่วนเรื่องที่ 2 ก็ เรื่องผ้าเช็ดเท้า วันแรกมันวางอยู่บนที่ว่างเหนือหัวอ่างอาบน้ำ ก็ไม่ได้สนใจอะไร พอวันที่ 2 มีผ้ามาเปลี่ยนใหม่ วางพาดอยู่กับอ่างเลย ก็ไม่สนใจโยนมันไปไว้ที่เดียวกับวันก่อน แล้ววันสุดท้าย ด้วยความสงสัยเลยคลี่มันออกดู แล้วก็ค้นพบว่ามันคือผ้าเช็ดเท้า แล้วเอาโยนไปไว้ตรงหัวตั้ง 2 วันเนี่ยนะ ดีว่าไม่ได้นอนแช่ตัวในอ่าง ไม่งั้นก็คงนอนดมผ้าเช้ดเท้าที่มันโป๊ะอยู่บนหัว^^
จบๆ ต่อไปดูรูปแล้วกัน
ไฟสีแดงคือ Grand diamon ส่วนสีเขียว คือพันธุ์ทิพย์
ไม่มีอะไรทำ เลยไปถ่ายสุ่มข้างๆ จัดซะสวยเชียว ของตัวเองมีแค่โปสเตอร์แผ่นเดียว^^
<3 ถึงคนอยู่เชียงใหม่...ตอนนี้อากาศร้อนแค่ไหน <3 ถึงคนอยู่ออสเตรเลีย...ตอนนี้อากาศดีอยู่รึเปล่า <3 ถึงคนอยู่กรุงเทพ...ตอนนี้อากาศร้อนมากๆ ใช่มั้ย <3 ถึงคนที่ยังไม่เจอกัน คิดถึงจัง เมื่อไหร่จะเจอกันสักที...
ปล.คลิก blog ดูเต็มหน้าจะสวยกว่านะ
12 abril เศร้า!
แง่งๆ ฮืออออ...
ข่าวร้ายที่สุด... อดไปเที่ยวสงกรานต์แล้ว T^T ทำไมถึงได้ซวยอย่างนี้
อยู่ดีๆ ไอ้ก้อยกับไอ้นุ่นดันมาบอกว่าจะไม่ไปบ้านปาล์มแล้ว ไอ้แหววก็หนีกับบ้าน ไอ้มิ้นท์ก็บอกจะไปขายหมูปิ้ง ทำไมถึงทำกับฉันอย่างนี้ TOT
เหลือแค่ฉันกับไอ้ส้ม 2 คน แล้วมันจะไปหนุกอะไร ค่าน้ำมันก็ไม่คุ้ม ไอ้ส้มอุตส่าห์จะขับรถไปเอง T_T
แล้วฉันก็ต้องอยู่บ้านในวันสงกรานต์เป็นปีที่ 9 เศร้าบรรลัยเลย โฮกกก...
อยุธยาเมืองเก่าของเราแต่ก่อน... ฉันคงจะไม่ได้ไปหาเธอ TOT
คิดถึงไอ้ปาล์ม(วันนี้มันก็มาไม่ใช่เหรอ) อยากกินโรตีสายไหม ไมแกไม่ซื้อมาให้ฉัน -O-;; (คนละเรื่องแล้ว!)
ไม่ใช่มีแค่ข่าวร้ายที่ไม่ได้ไปเที่ยวบ้านปาล์มแล้ว ยังเศร้าที่ไอ้ส้มมันไม่เอา Fly, Daddy Fly มาให้ดูอีก
ฮือๆ พี่มันดันเอาแผ่นไปคืนเพื่อนแล้ว วันนี้มันเป็นวันอะไรกันเนี่ย! จุนกีของฉัน เราคงต้องบ๊ายบาย T^T
เมื่อวานลมแรงมากๆ แล้วในที่สุดฝนมันก็ตกซะที ทำท่าจะตกมาหลายวันแล้ว
ดีใจที่วันนี้แทบจะไม่มีแดด อากาศก็เย็น แต่ว่ามันอึมครึมชอบกล พาใจห่อเหี่ยว+กับข่าวร้ายต่างๆ เศร้า...
<3 ถึงคนอยู่เชียงใหม่... ที่นั่นฝนตกรึเปล่า?
<3 ถึงคนอยู่ออสเตรเลีย... ที่นั่นฝนยังตกอยู่มั้ย?
<3 ถึงคนอยู่กรุงเทพ... รักษาตัวดีๆ
<3 ถึงคนที่ยังไม่ได้เจอกัน คิดถึงจัง เมื่อไหร่จะได้เจอกันสักที...
05 abril ตัวดำปี่...โดนเผาซะเละ!!
วันนี้ไปฟังไอ้ส้มสอบโปรเจ็คต์ อ้า...จบไปแบบสมบรูณ์อีกคนแล้ว T^T
พอมันสอบเสร็จก็ไปกินข้าวเช้ากัน มื้อแรกของวันตอน 11 โมงเป็นเรื่องปกติไปซะแล้ว
วันนี้เฮฮานั่งกันเต็มโต๊ะ ปลื้มมากๆ หลังจากกินแค่ 2-5 คนมาหลายวัน เศร้าๆ T^T
แล้วปาล์มมันชวนไปเที่ยงสงกรานต์ที่บ้านมันด้วย วู้ๆ เจ๋งมาก >O<
ในที่สุดก็มีโปรแกรมในวันสงกรานต์สักทีหลังจากหายมา 8 ปี โดยประมาณ ทำไมชีวิตฉันถึงน่าเศร้าเยี่ยงนี้ T^T
พอได้ยินมันชวนก็ตกลงไปทันที ส่วนไอ้ก้อยมีโปรแกรมเยอะดันลังเลใจว่าจะไปดีมั้ย
แต่พอไอ้ปาล์มบอกว่าหนุ่มน้องมันอยู่ด้วยเท่านั้นแหละ มันรีบตกลงทันที อะไรมันจะบ้าผู้ชายขนาดนั้นเนี่ย - -+
พูดถึงเรื่องไอ้ก้อยอยู่ดีๆ แต่ไม่รู้ทำไมถึงได้วกเข้ามาถึงเรื่องฉันได้
เอาแล้วไงมันเริ่มเผาฉันตอนไปปิ๊งหนุ่มเชียงใหม่ซะแล้ว T^T
แอน :: หรือจะไปสงกรานต์เชียงใหม่ดี
ก้อย :: พูดถึงเชียงใหม่แล้วต้องนึกถึงไอ้บิวเลย
แอน :: ใช่ๆ ดูเงียบๆ แต่ใช่เล่นนะเนี่ย
ก้อย :: ฉันก็ว่ามันแปลกๆ อยู่ เพราะปกติมันไม่ใช่คนอย่างนั้น เลยถามไอ้นุ่นดูเพื่อความแน่ใจ แต่ไอ้นุ่นมันว่าไม่เป็นอย่างนั้นหรอก อย่างมันเนี่ยนะ
(แล้วอย่างฉันมันเป็นยังไง -_-^^)
แอน :: ถามฉันสิๆ ฉันอยู่ในเหตุการณ์ พอ...(ขอละเอาไว้แล้วกัน เขิน>///<) ชวนว่าใครจะไปรถมัน ก็เห็นไอ้บิวทำท่าแปลกๆ พอฉันบอกว่าเดี๋ยวฉันไปแล้วกัน มันก็รีบเลยบอกว่างั้นฉันไปด้วย ตอนนั้นไอ้บิวนะ มันแบบพูดไม่หยุดเลย
ก้อย :: พอฉันแกล้งถามว่าคนนั้น คนที่เพิ่งมาเพิ่มที่หลังชื่ออะไรนะ มันก็รีบตอบทันทีเลยว่า...เหรอ ทั้งที่ปกติมันไม่ใช่คนจะพูดมากกับคนเพื่งรู้จัก ที่แท้ก็ค่อยๆ เล็มอย่างเนียนๆ แถมมีแนวโน้มว่าจะได้อีก
แอน :: สงสัยมันคงอยากให้คืนนั้นยาวๆ นะเนี่ยจะได้เจอ...นานๆ
(จริงๆ ก็แอบหวังอยู่)
ก้อย :: นี่ถ้ามันไปฝึกงานที่เดียวกับเขาคงเรียบร้อยไปแล้วมั้งเนี่ย
แล้วก็อีกมากมายสารพัดสิ่งที่ฉันทำเอาไว้ตอนอยู่เชียงใหม่ เผากันแบบซึ่งๆ หน้า ไม่ใช่แค่ไอ้ก้อยกับแอนที่ช่วยกันกระหน่ำ แต่ยังไอ้นุ่น ไอ้ปาล์มอีก
แนนซี่(ไม่ได้ไปเชียงใหม่ด้วย)ก็เอาแต่อ้าปากแล้วบอกเหรอๆ
หน้าฉันแดงจนไม่รู้จะแดงยังไงแล้ว ได้แต่เอาหน้าแนบไปกับหลังไอ้ก้อย แล้วรู้สึกว่าตัวร้อนผ่าวๆ การถูกเผามันเป็นอย่างนี้นี่เอง
รู้สึกเลยว่าเหงื่อมันซึมๆ ออกมาตามรูขุมขนเต็มไปหมด อากาศที่ร้อนมันสู้ความร้อนที่หน้าฉันไม่ได้เลย
ถือโอกาสเล่นงานที่จุดอ่อนของฉันได้ยังไง ฉันไม่ได้ชอบใครบ่อยๆ นะเว้ย เพราะงั้นอย่าเล่น มันเขิน >///////<
คิดถึงคนที่อยู่เชียงใหม่จังเลย สบายดีรึเปล่านะ ได้ข่าวว่าเลิกกับแฟน(มาสักพักแล้ว) หาคนใหม่ได้รึยัง?
31 marzo ประสบการณ์ใหม่ -O-;;
วันนี้ได้เจอกับประสบการณ์ใหม่ที่ยากจะลืมเลือนนั่นก็คือ การคุ้ยขยะ T[]T
ทำไมชีวิตฉันถึงได้น่าเศร้าอย่างนี้ T^T
เหตุการณ์เริ่มจาก
ฉัน :: ฮัดชิ้ว...ฮัดชิ้ว... (เป็นบ้าอะไรวะเนี่ยชอบจามทุกทีเลย^^)
ปืดๆ (สั่งขี้มูกใส่ทิชชู่)
หม่าม้า :: บิวเอากระดาษมาทิ้งสิ ม้าจะเอาขยะไปทิ้ง
ฉัน :: อือ (รับคำอย่างว่าง่าย แล้วก็กอบเอาทิชชู่เต็มกำมือลงถังขยะ)
เวลาผ่านไป
หม่าม้า :: บิว ปิดเครื่องได้แล้วอากาศมันร้อน เดี๋ยวเครื่องเจ๊ง
ฉัน :: อือ (แล้วก็ปิดเครื่องตามคำบอก จริงๆ ทำหลังจากม้าตะโกนบอกเป็นรอบที่ 30 ล้าน)
ฉัน :: ฝาไอ้นี่(flash drive)มันหายไปไหนอะ (ว่าแล้วก็ก้มหาซะทั่วโต๊ะ)
ปิ๊งๆ ชิ้งๆ เหมือนจะนึกอะไรออก อย่าบอกนะว่า...
ฉัน :: ม้า ทิ้งขยะไปแล้วเหรอ
หม่าม้า :: ก็ใช่น่ะสิ
ฉัน :: ฝาไอ้นี่(flash drive อยู่ในมือ)มันลงถังไปแล้ว
หม่าม้า :: งั้นก็เก็บสิ
ฉัน :: จะให้ไปคุ้ยขยะเหรอ? (ทำหน้าเอ๋อเล็กน้อยเรียกความเห็นใจ)
หม่าม้า :: แล้วจะให้ทำไง
ฉัน :: ไปตอนนี้เลยเนี่ยนะ (แฝงไปด้วยความหวังว่าม้าจะไปคุ้ยแทน ดูมันเลว^^)
หม่าม้า :: อยากให้ขยะมันถูกถมมากไปกว่านี้เหรอ
แอบเศร้าในใจ ทำไมม้าไม่เข้าใจเค้าเลยอะ T^T
ฉัน :: จะให้ไปชุดนี้เหรอ? (ทำท่าอินโนเซ้นส์สุดขีด)
หม่าม้า :: ???
ฉัน :: จะให้ใส่ชุดนอนไปคุ้ยขยะเนี่ยนะ!! (โสโครกมากมาย ตั้งแต่เช้ายังไมได้อาบน้ำ T^T)
หม่าม้า :: ก็ไปเปลี่ยนชุดสิ เดี๋ยวไปเป็นเพื่อนก็ได้
ตึงตัง...ตึงตัง...แล้วก็ต้องเดินขึ้นห้องไปเปลี่ยนชุด
เดินไปถึงกองขยะ มีขยะอยู่ครึ่งถัง ต้องเอี้ยวตัวลงไปเกี่ยวหูถึงขึ้นมาแล้ว แกะถุงอย่างระมัดระวังด้วยมาดผู้ดี โชคดีว่าไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่^^
คุ้ยๆๆๆ ในกองทิชชู่ผสมขี้มูกตัวเอง แหวะ...
นั่นไง! เจอแล้ว นิ้วโป้งกับนิ้วชี้ค่อยๆ หนีบมันขึ้นมาแล้วส่งให้หม่าม้า แล้วก็ผูกถุงคืนอย่างเรียบร้อย (พลเมืองดีจริงๆ)
เอาล่ะเสร็จภาระกิจ เดินกลับบ้าน แล้วก็อาบน้ำเลย (ไม่ได้รังเกียจขยะถึงขนาดนั้นนะ แต่ว่ามันถึงเวลาอาบแล้วต่างหาก -O-+)
นับเป็นประสบการณ์ครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิตจริงๆ -_-ll (เหงื่อตก เช็ดๆ)
วันนี้สเปซเป็นไรไม่รู้เปลี่ยนรูปไม่ได้เซ็ง!
แจ่มใสล็อกอินไม่ได้อีก เซ็ง! สงสัยต้องเลิกเล่น T^T
ทำงานในคลับเสร็จแล้วค่อยสบายใจหน่อย สั่งมาทำไมต้อง 6 อัน ดีว่าไม่ผ่านอันนึงนะเนี่ยไม่งั้นแย่กว่านี้
วันนี้คุยเอ็มกับพลอย รู้ตัวบ้างรึเปล่าว่าเจ๊คุยกับเราได้นานสุดแล้วนะเนี่ย (จากใจคนพูดไม่เก่ง)
อิจฉาไอ้บอสมันได้ไปเที่ยวทะเลอยากไปมั่งจังเลย แต่ถ้าไม่ไปกับเพื่อนมันก็ไม่หนุก แถมตัวดำปี๋เจอแดดร้อนๆ อ๊ากกก...
อยากกินไอติม อยากอยู่เมืองนอก อยากเล่นหิมะ อยากเข้าไปอยู่ในที่เย็นๆ (ตู้เย็นดีมั้ย หรือห้องดับจิตดีกว่า - -+) ไม่ชอบอากาศร้อนเลย ทำไมต้องมีหน้าร้อนด้วย!!
First Step!!
เฮ้อ...ครั้งแรกกับการแต่งสเปซไมมันถึงได้ยากเย็นอย่างนี้ ยอมรับตรงๆ ว่างง!!
วันนี้อยู่ๆ ก็นึกครึมไปเปิดสเปซของโมเข้าแล้วก็เลยเกิดกิเลสอยากทำขึ้นมาบ้าง
แล้วเป็นไงล่ะ ออกมา รู้สึกว่าจะคล้าย(เหมือน)กับของโมเลยนะเนี่ยฉัน
ทำไมเป็นไอ้ขี้ลอกอย่างนี้เนี่ย -*-
ถ้าเจ้าตัวเข้ามาก็ขอประทานโทษด้วยนะขอรับ ข้าน้อยผิดไปแล้ว
แต่ว่าไม่รู้ว่าจะเอาอะไรไปไว้ตรงไหนดีนี่หน่า
รู้สึกว่าแบบนี้มันจะเป็นแพนเทิร์นพื้นฐาน เหมือนกันคงไม่แปลกหรอกมั้ง? (คิดว่านะ -_-;;)
ครั้นจะทำสีอื่นก็กลัวว่าจะออกมาอุบาทว์
เพราะงั้นก็ทำใจยอมรับที่ต้องมีคนเหมือนไปแล้วกันนะ T^T เจ๊ขอโต๊ด -/|\-
จะอัพอะไรดีล่ะ รูปก็ไม่มีกะเขา เพลงก็ยังไม่ได้หา เฮ้อ...นึกแล้วก็อ่อนใจ
ไม่รู้ว่าจะหาเรื่องใส่ตัวเองทำด๋อยอะไร? ทำแต่ไอดีก็พอแล้ว อยากสแล๋น(มันเขียนงี้เปล่าหว่า?)ทำเอง
ทำใจซะ!!
อยากหาใครสักคนมาช่วยสอนเหมือนกันนะเนี่ย^^
|
|
|
